ANALARIN GÜNÜDÜR

   
       8 Mart günüydü. Güneşli bir gündü. Balkondan ellerimi açtım. Güneşin sıcaklığıyla buluştum. Güneş ışınları, Munzur un üstünde yanıp sönüyorlardı. Uzaktan görünen, beyaza bürünmüş, karlı Mazgirt dağları, ünlü bir ressamın tablosu gibiydi. Kuşlar, güneşli gökyüzünde, sevinçten olmalı, çığlıklar atıyorlardı.
     8 Mart günüydü. Annemin, annelerin günüydü. Çok sevdiğim. Hiç ama hiç unutmadığım, Hemen her gün o cevap vermese de konuştuğum, annem için balkona çıktım. Güneşe karşı Tanrıya, dua ettim. Anneme,’ Anne seni çok sevdim. Çok seviyorum. Hep seveceğim, rüyalarda buluşalım.’Dedim.
    8 Mart DÜNYA KADINLAR GÜNÜYDÜ. 1909, 1910,yıllarında Amerika da, Sovyetler Birliğinde kutlanmaya başlanmış. Ülkemizde, Türkiye’de de 1975 yılında kadınlar günü kutlanmaya başlanmıştır. BİRLEŞMİŞ MİLLETLER, 1977 yılında 8 Mart gününü, DÜNYA KADINLAR GÜNÜ olarak ilan etmiştir.1980 askeri darbesi, bu çok anlamlı günün, kutlanmasını bir süre yasaklamışsa da sonraları, Taksim Meydanı dışında bütün yurtta sürekli kutlanmıştır. O gün.8 Mart günü, anneler, saygıyla, sevgiyle anılmışlardır.
    Avrupa, ülkeleri, BİRLİĞİ ile toplamda 45 ülke, CİNSİYET EŞİTLİĞİ kapsamında, kadın haklarını korumak, hukuk yardımının, yapılmasını sağlamak için 2011 yılında bir sözleşme düzenliyorlar. İstanbul’da düzenledikleri toplantıda da, İSTANBUL SÖZLEŞMESİ adı altında imzaya açıyorlar. Bu ünlü kadın haklarını, koruyan, sözleşmeye, İlk imzayı atan ülke, ülkemiz TÜRKİYE oluyor. Bu ünlü Uluslar arası Antlaşmadan, kısa zamanda çekilen, ilk ülkede, ayda, yaklaşık 30,40 civarında kadının, annenin öldürüldüğü, katledildiği ne yazık ki ülkemiz, Türkiye oluyor. Sözleşmeden çekildikten sonra, bu güne kadar 2207 kadın katlediliyor. Onları ne yazı ki koruyamıyoruz. Ulusal bir gazetenin ilk sayfası, içinde örgencisi tarafından katledilmiş, öğretmen, FATMA NUR ÇELİĞİNDE, vahşice katledilmiş, Münevver KARABULUTUNDA, olduğu, katledilmiş, dünya güzeli kadınların, resimleriyle kaplıydı. Bütün dünya genelinde de kadınlara, vahşet, katliam, yaşatılıyormuş. Her iki dakikada bir kadın katlediliyormuş.
   Seyit RIZADA kutlama vardı. Parkın giriş kapıları güvenlik görevlileri tarafından, kutlamanın güvenliği için kontrol altındaydı. Üstler, aranarak girişlere izin veriliyordu. Park annelerle, dolmuştu. Günlerini kutlamaya gelmişlerdi. Park, renk, renk çiçeklerin açtığı bir çiçek bahçesi gibiydi. Bütün yüzlerde güller açmıştı. SEYİT RIZADA sevinçliydi. Sevenleri, çevresini kuşatmışlardı. Büyük bir coşku, sevinç vardı Büyük bir halka oluşturmuş oyun halayının, ortasında,6 yaşlarında bir çocuğun çaldığı davulla kol, kola halaya durmuş anneler, büyük bir coşkuyla, günlerini, kutluyorlardı. Beraberinde getirdikleri küçük gocuklarda, onlarla birlikte aynı sevinci paylaşıyorlardı.
   SEYİT RIZADA bayram vardı. Büyük bir bayramdı. Annelerimizin, bacılarımızın, kızlarımızın, bayramıydı. Onların varlığını önemini anlatan bir bayramdı. Hep öyle kutlanmasını, yaşanmasını istediğimiz dilediğimiz, bir bayramdı.
   Onlar KADINLAR, yaşamın, can damarlarıdır. Yaşamın kaynağıdırlar. Onlarsız bir dünyada, yaşamda yoktur. Bütün güzelliklerin tarifi onlardır. Yaşamı, süsleyen, renklendiren onlardır. Yaşamı, ayakta tutan onlardır. Onlara, kıyanlar, insan deği, canavarlardır. Onlara şiddet Uygulayanlarda, insan değillerdir. Onlara hakaret edenlerde, ahlaksızlardır.
   Günlerinde, Onlara, anneme, eşime, kızlarıma, bütün annelere, bütün kadınlara, saygılarımı, sevgilerimi sunuyorum.
  İYİKİ VARLARDIR..