Bayramlar, sevindiren kutlamalardır. Bütün bayramların, kutlamalarında, sevindiren, buluşmalar, paylaşımlar, yaşanır.
Kurban bayramı, en çok, beklenen, sevindiren, bir bayramdır. Genellikle kutlama süresi, hemen her yıl uzun olan bir bayramdır. Bayram süresi uzun olunca da, Buluşmalar, paylaşımlar, daha yoğun yaşanmakta, sevindirici olmaktadır.
Bu yıl kutlanan kurban Bayramı beklendiği gibi uzun oldu. Her bayramında olduğu gibi bu bayramda da birbirlerinden uzakta olan, akrabalar, yakın dostlar, bir araya geldiler. Bayramı, büyük bir sevinçle coşku ile kutladılar. Hasret giderdiler.
Kapı komşular,bu bayramda bir kez daha bir araya gelirler. Büyüklere, küçüklere olan, sevgiyi, saygıyı paylaşırlar, dostluklar, yakın ilişkiler daha çok pekişir. Güvenler artar.
Bu yıl bayram tatili, beklendiği gibi uzun oldu. Uzaklarda, bayram buluşmaları, kutlamaları, eskiden yaşanmış bayram kutlamalarına oranla çok zor oldu. Az oldu. Ulaşım giderleri çok arttığından, pahalı olduğundan, dar gelirliler, düşük maaşlı emekliler, uzaktaki akrabalarıyla bir araya gelip bayramı kutlayamadılar. Şehir içinde, bile taşıma giderlerini karşılamakta güçlük çektiler. Bir araya gelip bayramı kutlamada zorlandılar. Ancak parası olanlar akrabalarıyla bir araya gelip bayramı kutladılar. Uzun sayılacak bir tatil de yaptılar.
Şehrimizde, Valiliğin emri ile belediyenin, taşıma araçları, otobüsler, bayram süresince, ücretsiz olarak taşımacılık yaptıklarından, ücret almadıklarından, şehir içinde taşıma ücretleri dar gelirlilere yük olmadı.
Kesilecek kurbanlardan, et alacak parası olmayan yoksul ailelerin, beklentisi olur. Kurban bayramı aynı zamanda yoksulların et bayramıdır. Bizim yöremizde, Tunceli’de, adet geleneklere göre kesilen kurbanın etleri, komşulara, çevredeki ailelere dağıtılır. Tanık olduğum bazı illerde, kesilen kurban etleri, çevreye, komşulara, yoksullara dağıtılmaz, aile içinde tüketilir. Aile içinde et bayramı yapılır. Batı illerinden birinde tanık olmuştum. Tarım köyüydü. Doğu illerinden gelmiş çadır kurmuş tarım işçisi aileleri vardı. Büyük bir köydü. Hemen her aile kurbanını kesmişti. Gelip tarlalarında çalışan çadırda kalan, o yoksul ailelere hiçbir aile bir kurban eti vermemişti. Niye vermediklerini sormuştum.’Kendileri gelip isterlerse, dilenme anlamında, veririz.’Demişlerdi.
Kurban Bayramı, aynı zamanda yoksulların hatırlanması gereken bir bayramdır. Şeker Bayramında çocuklar nasıl sevindiriliyorsa, Kurban Bayramında da yoksullar sevindirilmelidir.
Kurban Bayramında, ziyaretler yalnızca karşılıklı yapılmaz. Sonsuza dek kabirlerinde yatanlarda, ziyaret edilir. Onlarla da buluşulur. Konuşulur. Mumlar yakılır. Gözyaşları akar. Yürekler özlemle çarpar. Tanrıya onlar için yakarılır.
Muhabbet Hanım her bayramda olduğu gibi bu bayramda da SEVGİSİNE DOYAMADIĞI oğlunu, ziyaret etti. Göz yaşları yine sel oldu.SEVGİSİNE DOYAMADIĞINA yine sitem etti.’Acelen neydi.Bizi niye bırakıp gittin.Biz, senin sevgine doymamıştık.Sensiz her gün acı çekiyoruz.DENİZ hep soruyor..Babam nereye gitti. ‘Çok uzaklara gitti .’Diyoruz.
Nice bayramlar dileğiyle.
