TUNCELİLER ORADAYDI

   Tarihte yaşanan en büyük felaketlerden olan büyük deprem, bu büyük yıkım, bütün ülkeye büyük acı yaşattı. Yalnız yıkımın yaşandığı illerde değil, bütün ülkede gözyaşları sel oldu. Bu büyük acıya dayanmayıp ağlamayan ülke çapında insanım diyen kalmadı. Başka ülkelerden yardıma koşanlarda bu büyük acıyı paylaşarak ağladılar.
    Ülke çapında yaşanan bu büyük yıkımın, büyük acının, ikinci günü, Tunceliler, yıkım, merkez üssündeydiler. Yüzlerce cana can oldular. Örgütlü, planlı projeli, oradaydılar. Hazırlıklıydılar.
Komünist Belediye başkanı ekibiyle, hazırlıklı ikinci günü adaydaydı. Bizzat kendisinin katıldığı ekiple enkaz altında kalmışlara can simidi olmuşlardı.
    Tunceli AFAT ekibi de hızlı organize li planlı bir şekilde deprem, yıkım mahallindeydiler. Afat başkanı Cem ERDOĞAN, İzmir Depreminde gösterdiği, ülke çapında alkışlandığı çalışmalarını, bu yıkımda da sergileyerek büyük alkış Aldı. Bizzat büyük bir çabayla yer altındaki insanları, yaşamla buluşturdu.
     Sivil toplum örgütleri, halktan gönüllüler, Cem evi ekibi, felaketin ikinci günü oradaydılar. Sanayi Ticaret Odası, tırlar dolusu yardım malzemeleriyle ikinci günü oradaydılar. Yardım malzemelerini taşıyan tırlar, Yıkılan kapanan yollara rağmen, yollarını farklı il ve ilçelerden uzatarak, oradaydılar. Aralıksız halkın gönüllü yardımlarını toplayarak deprem bölgesine ulaştırmaya devam ettiler.  Korkunç soğukta açıkta kalanların acil ihtiyaçlarını karşılamak içinde hazırlıklı gitmişlerdi. Soğuktan korunmak için battaniyeler, giyim eşyaları, yiyecek, çadır, gibi acil olarak ihtiyaç duyulan maddelerle hazırlıklı gitmişlerdi.
   Ünlü yardım kurumu, KIZILAY,1868 yılında kurulmuş,155 yıllık ülkenin, en eski saygın kurumlarından biriydi. Ülkede yaşanan bir afette, anında oradaydı. Halkın iletişim içinde olduğu, yakınlık duyduğu bir kurumdu. Eğitim kurumlarında, her yerde, saygınlığı vardı. Üniforması bayrak gibi dalgalanan sevilen bir simgeydi. Yaşanan bu büyük felakette, onun geçmişine yakışan bir koşuşturmasını, çabasını yeterince göremedik. AFAT kurulduktan sonra, ikinci planda kalmış gibiydi.
    Tuncelili, Yüze yakın gönüllü, âdete koşarak gitmişlerdi. Olağan üstü hal yasası ile öğretmenlik mesleğinden atılan doğa aktivesi Haydar Çetinkaya’da, yardıma koşan gönüllüler arsındaydı.
    MUNZUR SU da felaketzedelerin acil ihtiyacı olan suyu, geciktirmeden deprem mahalline tırlarla ulaştırmışlardı.
   Tuncel’inin, rahmetli olmuş, milletvekillerinden Hüseyin ERKANLININ eşi, Tunceli Kız Meslek lisesi Müdireliği yapmış, ünlü iş adamı Rahmetli Celal YAŞARIN ablası Zekiye ERKANLI aradı. Maden mühendisi olan çocukları, Rıza Hüseyin ERKANLININ, Samsun ve Sakarya illerindeki 800 kişilik öğrenci yurtlarını, karşılıksız olarak, depremzedelere tahsis etmiş. Zekiye hoca hanıma, oğlu Rıza Hüseyin beye, bu duyarlılıklarından dolayı teşekkür ettim.
   Tunceliler organize li, bir şekilde yıkımın akşamı, ikinci günü yıkımın mahallindeydiler. Yüzlerce cana can olmuşlardı. Yıkımın altından çıkarıp hayata kavuşturmuşlardı.
    Sayın Valimizde, yardım sever, yardıma koşan Tuncelilerden biriydi. Deprem dolayısı ile Adıyaman ilinde görevlendirilmişti. Gitmeden Tunceli’deki kurumları, gerekli hazırlıkları yapmaları için seferber ederken, Adıyaman’da da, büyük çaba sarf eden bir devlet yetkilisiydi. Oda Tunceliler gibi deprem bölgesindeydi.
    Bütün ülke, top yekûn deprem bölgesine, seferber olurken, odaklanırken, Katılan herkes kameralara yansırken, Halk TV muhabiri Ferit DEMİRİN dediği ğibi,150 bine yakın personeli olan, bir kaç bakanlığın, toplam bütçesi kadar, bütçesi olan, DİYANET İşleri Başkanlığından, görevlilerin, deprem sahasında olmaması, herkesin dikkatini çekmiş olmalıdır. Milyonluk makam aracı olan Diyanet İşleri Başkanının, deprem bölgesini ziyaret etmemesi, yaşanan acıları yerinde, paylaşmaması, bir beklentinin, ayrı bir görüntüsü olmalıdır.
  Ülkemiz, tarihte ender görülmüş, büyük bir felaket, büyük bir yıkım yaşadı. Binlerce insan, yıkımın, enkazın, altında hayatlarını, kaybederken, milyonlarcası,  evsiz, açıkta kaldı. Yaşanan bu büyük felakette, Tunceliler, zaman kaybetmeden felaketzedelerin yanında oldular. Onların yardımına koştular. Çokça depremzedeyi hayata kavuşturdular. Acılarını paylaştılar. Acil ihtiyaçlarını karşıladılar
   Gazete yerime, Yaşanan deprem sonrası, Malatya’dan gelip Üniversitemizin, lojmanlarına yerleştirilen bir depremzede geldi. Yaşadıkları depremi anlattı. Tuncelilere, tekrar tekrar teşekkür etti. Övgülerde bulundu. Anlattı.’ Depremin ikinci günü yardımımıza Tunçelliler yetişti. Arabaları ile mahalle mahalle gezerek, depremzedelere acil ihtiyaç olan, ekmek ve su dağıttılar. Onların yaptıklarını, fedakârlıklarını, anlatamam. Tuncelileri bize ön yargılı kötü yanlış anlatmışlardı. Gerçek yardımsever, Tuncelileri orada o felakette tanıdık. Allah onlardan razı olsun .’dedi.
   Tuncelili olarak, yardım sever hemşerilerimle, sivil toplum örgütleriyle, Cem eviyle, Belediyemizle, övünüyorum. İftihar ediyorum.
  İyi ki varlar.
  Türkiye’nin başı sağ olsun.