CAN DOSTLARI

   Bir çalışan öğretmen, meslektaşım gazete yerime geldi. Bir sorun, istek için gelmiş olmalıydı. Hal hatır sonrası,.’İyi değilim. ’Dedi. ’Hayırdır. Neyiniz var .’Dedim. ‘Saldırıya uğradım. Zor kurtuldum.’ Dedi.’Kim niye saldırdı. Sana.’ Dedim.’ Yok.’Dedi.’ Kimse bana bir şey yapmadı. CANDOSTLARI dediğimiz, sadık dostlarımız, saldırdı. Az daha beni parçalıyorlardı. Akşam saatleriydi her zaman olduğu gibi eve gidiyordum. Eve yakın bir yerde nereden geldiklerini bilmediğim bir sürü halinde saldırdılar. Elimdeki poşetle kendimi korumaya çalışırken, yakındaki büfeden bağırıp tepki gösterenler oldu. Onlara doğru koşarak, büfeye sığındım. Artık korkumdan akşamları dışarı çıkmadığım gibi gündüzde yaya çıkmaya korkuyorum. Eşimin, çocuklarımın da çıkmalarından korkuyorum. Hocam bu sorun yalnız benim ailemin sorunu değil. Bütün şehirde yaşayanların sorunudur. Başıboş köpekler, şehirde yaşamı büyük ölçüde tehdit edere duruma getirmişlerdir. Biz ulaşamıyoruz. Sizler, bu sorunu dile getirirseniz.Sizi duyan olur. Bildiğimiz kadarı ile Barınakta varmış. Toplayıp götürüp orada bakımları yapılabilir.’Dedi. Kendilerine geçmiş olsun.’Dedim.
    Tanıdık bir bayanla, Hakkâri, Yükse Ovada, Kütüphaneye kitap almak için giden, ESLEM isimli bir genç kızın, köpeklerin saldırısına uğraması sonucu ölmesi, haberini konuşuyorduk. Bayan.’Hocam, GOLE ÇETO PARKI, MUNZURUN kıyısında yürüyüş için uygun bir park. Sürekli orada yürüyordum. Artık yürüyemiyorum. Başıboş köpekler, parkı doldurmuşlar. Parka gitmeye, korkuyoruz. Gittigimizde, oradan geçmek durumunda kaldığımızda, elimize bir koruyucu, sopa alıyoruz.’Diye dert yandılar. Aynı parkta bende çok yürüyüş yapmıştım. Yürüyüş için ideal bir mekândır. Yürürken Munzur’la yarışıyorsunuz. Onun müziğini dinleyerek yürüyorsunuz.
    Evimiz, parkın hemen üstünde, olduğundan, Parktaki köpekleri sürekli gördüğümüz gibi, geceleri de koro halinde seslerini, havlamalarını duyuyoruz.
    Bayan haklıydı. Parkta, sahipsiz başıboş köpekler çoktur. İnsanlar oradan geçmeye korktukları gibi yürüyüş yapmaya da korkmaktadırlar.
    Birkaç yıl önceydi. Yazımda, Can dostlardan sadık, dostlar diye övgüyle bahsettiğim günün akşamında, eve gidiyordum. ŞEYH HÜSEYİN, heykelinin oradan geçiyordum. Aşağıdan gelen bir sürü köpeklerin saldırısına uğramıştım. Elimdeki gazeteyle kendimi savunurken, çevredeki esnafların, koşup gelip köpekleri uzaklaştırmaları ile kurtulmuştum.
    Yazıyı yazarken, Belediye Başkanlığı yapmış bir dostum geldi. Konuyu açtığımda, o da başıboş köpeklerin, sokaklarda oldukça çoğaldıklarını, gidip gelmeye korktuklarını ifade ettiler.
  Hemen herkesin paylaştığı bir şikâyetti. Sahipsiz sokak köpekleri sokakları, korkulu hale getirmişlerdi.
    Hemen herkesin talebi, toplanıp, barınaklara götürülmesi istenmektedir. Barınakların olmadığı, hayvan sevgisin az olduğu, hatta olmadığı yıllarda, yapılan şikâyetler üzerine sokak köpekleri herkesin gözleri önün zehirlenerek katledilirlerdi. Toplanıp götürülüp çöplüğe atılırlardı. Şimdilerde hayvan sevgisi oldukça yüksek seviyede, Özellikle çocuklar,, bu sevgiyi alarak yetişmektedirler.
  Vatandaşların dediklerinde doğruluk payı olabilir. Dediklerine göre, ilçelerden, köylerden, hatta çevre illerden, topladıkları, başıboş can dostlarını, getirilip bizim şehrin girişine salıyorlarmış.
   Eski valilerimizden, Sayın Tuncay SONEL Vali, tarafından yaptırılan, Barınak, yeterli modern bir barınaktı. Gazeteciler, gidip gezmiştik. Haberini övgüyle yapmıştık. Aynı Barınağı Sayın Valimiz, daha geniş kapsamlı bir barınak haline gelmesini sağlarlarsa, sokaklardan toplanıp götürülen sokak hayvanlarının, sığınacakları güvenli bir evleri olur. Aynı zamanda sokaklar, parklar güvenli olur.