HIRSIZLAR

Bir kasabada hergün hava kararınca, İnsanlar maymuncuklarını ve fenerlerini yanına alır, komşularının evlerini soymaya giderlermiş. Fakat gün doğarken geri döndükleri her seferinde kendi evlerini de soyulmuş durumlarda bulurlarmış. Ama ülkede kimse kaybetmezmiş. Çünkü herkes birbirinden çalarmış. Birgün nasıl olmuşsa dürüst bir adam ortaya çıkmış, geceleri diğerleri gibi çantasını fenerini alıp hırsızlığa çıkmaktansa, evinde kalıp çalışmayı tercih etmiş bu adam. Hırsızlarda onun evinin önüne geldiklerinde içeride ışık yandığını görünce döner giderlermiş. Fakat bu durum böyle bir süre devam edince ahali ona kızmaya başlamış, çalmadan yaşamak senin hakkın, ama başkalarını engellemeye hakkın yok demişler.
Bunun üzerine dürüst adam geceleri ışığını söndürüp, dışarı çıkmaya başlamış. Her gece hırsızlık yapmadan orada burada dolaşır durur, sonradan yatmaya evine dönermiş. Fakat her döndüğünde evini soyulur bulurmuş. Sonuçta bir haftadan daha az bir sürede yiyecek içecek hiçbir şeyi kalmamış ve kasabayı terk etmek zorunda kalmış.
Kasabada hırsızlıkta ustalaşıp giderek zenginleşenler kendileri için soygun yapmak üzere maaşlı hırsızlar tutmaya başlamışlar. Zamanla zengin fakir ayrımı çoğalmış. Zenginler mallarını korumak için Bekçiler tutmuşlar. Hapishaneler kurmuşlar. Kendi mallarının çalınmasınıda yasa dışı ilan etmişler. Ancak yoksulların mallarını çalmak hala serbestmiş. Bir süre sonra artık kimse soymaktan ve soyulmaktan söz etmez olmuş. Çünkü yoksullar, ya açlıktan ölmüş, ya da kasabayı terk edip gitmişler. Zenginler ve maaşlı soyguncular ise ortada soyacakları kimse kalmadığından servetlerini yitirmeye başlamışlar.
Sonunda zenginler eski düzeni yeniden sağlamak için kasabayı terk eden Dürüst adamı başa getirmeye karar vermişler. Nerede yaşadığını öğrenmişler, Evine gittiklerinde kapıda bir kağıt görmüşler, Kağıtta şunlar yazılıyormuş: “Bir insan sadece dürüst olduğu için aranıyorsa, herşey için çok geç olmuş demektir.”

Av. Kemal AKBAYIR