Heyecanlıyım…
Haykırışın sesiydi bu…
Mutluluğun ayak seslerinde yürüyordum
Sevgimin baharında yüreğimin filizleri
“Merhaba “ demişti hayata.
Uçuyordum gökyüzüne inat
Kanatlarıma sevgini yükleyerek
“Kalbim”
Sana hangi ara öğrettiler sevmeyi
Gecenin alaca karanlığında mı ?
Sabahın seher vakitlerinde mi ?
Neden anlam yüklersin bu kadar resimlere ?
Kalbimin duvarlarında hep senin resmin asılıydı,
avuçları gül kokan kadın…
Gülüşlerin iklim değişikliği yaşatır bana.
Bakışların şiir yazma sebebim…
Ah be sevdalı yüreğim !
Hangi mevsim ıslattı seni bu kadar
Sen mi yağdın, her yer “sen” kokuyor.
Sev beni,
Toprağın, yağmuru sevmesi gibi…
Yunus BAŞARIR
